Krzysztof Kamil Baczyński należał do grona
najbardziej znanych polskich poetów okresu wojennego.
Był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli tzw. pokolenia Kolumbów,
żołnierzem Armii Krajowej i uczestnikiem Powstania Warszawskiego.

W Warszawie jest wiele miejsc
upamiętniających tę wybitną postać. W dzielnicy Śródmieście znajduje się ulica
Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Jego imieniem nazywane są szkoły m.in. Szkoła
Podstawowa nr 381 czy LVIII Liceum Ogólnokształcące
w Warszawie.

Tablice na pamiątkę Krzysztofa Kamila
Baczyńskiego umieszczone są na kamienicy przy Bagatela 10, na ścianie pałacu Blanka
przy ulicy Senatorskiej 14 i na budynku przy ul. Hołówki 3. Na podwórku między blokami Waszyngtona 37, 39 i Kinowa 24
znajduje się kamienna róża opatrzona inskrypcją „Kamilowi Baczyńskiemu
1979”. 

Wydarzenia rocznicowe

Z okazji 100 rocznicy urodzin Krzysztofa
Kamila Baczyńskiego Wawerskie Centrum Kultury przygotowało 22 stycznia o
godz. 16.00 projekcję online filmu „100 rocznica urodzin Krzysztofa
Kamila Baczyńskiego”, a o godz. 17.00 wiersze Krzysztofa Kamila Baczyńskiego
przeczyta  Adam Tkaczyk (live streaming).

23 stycznia w godzinach 10.00–15.00 Urząd Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy organizuje grę miejską „Szczęśliwe drogi”
Krzysztofa Kamila Baczyńskiego.

Warszawski poeta 

Krzysztof Kamil Baczyński urodził się w
Warszawie. Jego ojciec, Stanisław Baczyński, był pisarzem, krytykiem literackim
i historykiem literatury; natomiast matka, Stefania z domu Zielańczyk –
nauczycielką. Pochodził z rodziny o głębokich korzeniach patriotycznych. Jego
dziadek był uczestnikiem powstania styczniowego, ojciec żołnierzem Legionów
Polskich
i kapitanem piechoty Wojska Polskiego. Od najmłodszych lat rodzice wpajali mu
wartości patriotyczne i uczyli miłości do ojczyzny.

Krzysztof Kamil Baczyński po ukończeniu w
1939 roku Liceum im. Stefana Batorego studiował filologię polską na tajnym
Uniwersytecie Warszawskim. Marzył o karierze grafika lub ilustratora, niestety
wybuch wojny uniemożliwił mu podjęcie studiów
w Akademii Sztuk Pięknych.

Jego twórczość literacka w główniej mierze
była poświęcona okrucieństwu II wojny światowej. W czasie okupacji wydawał tomiki
wierszy pod pseudonimem Jan Bugaj. Jego utwory były drukowane przez prasę
podziemną. Pisał w imieniu swoim i całego swojego pokolenia, poruszając również
tematy uniwersalne i ponadczasowe.

Poległ w czwartym dniu
powstania w pałacu Blanka na pl. Teatralnym w wieku zaledwie 23 lat. Pochowany
tymczasowo na dziedzińcu ratusza, po wojnie ekshumowany na Cmentarz Wojskowy na
Powązkach (kw. A22 rz. 2 gr. 25).